Katalog
1 Dollar - Elizabeth II
| İhraççı | Central Monetary Authority of Fiji |
|---|---|
| Yıl | 1974 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | 156 × 67 mm |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Brown tones throughout, with a finely engraved intaglio vignette of the Yanuca beach scene in the Yasawas occupying the central panel, showing a sweeping bay framed by palm trees and tropical hillsides. Denomination numerals appear at upper left, with "ONE DOLLAR" lettered at lower right. A blank oval watermark window is situated to the right of the vignette. The printer's imprint of Thomas De La Rue & Company, Limited appears at lower right. |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Barnes & Earland Barnes & Tomkins |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The Central Monetary Authority replaced the Fiji Currency Board in 1974, and this note belongs to the first series issued under that new institution — a body that itself lasted only until the Reserve Bank of Fiji took over in 1984. Two signature combinations exist for P#71, reflecting a change in senior personnel during the note's production run rather than any reissue or major revision to the series.
Thomas De La Rue's work on Pacific colonial and post-colonial currency during this period was prolific, and the watermark remains the primary security feature — modest by later standards but consistent with regional practice at the time.