Katalog
| İhraççı | Correos del Uruguay |
|---|---|
| Yıl | 1868 |
| Tür | Local banknote |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | REPUBLICA ORIENTAL DEL URUGUAY 1 CENTESIMO CORREOS (Translation: Oriental Republic of Uruguay 1 Cent Post Service) |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Handstamp |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
In the late 1860s, Uruguay faced a severe shortage of small-denomination coins, a problem common across much of Latin America as metallic currency drained out of circulation through hoarding and export. The postal authority stepped in as an improvised solution, issuing adhesive postage stamp-like scrips for use as fractional currency. It was an unconventional arrangement — a postal administration functioning as a de facto monetary issuer — but not without precedent on the continent.
The handstamp authentication was the only real control measure applied, and genuine examples without it exist, complicating attribution.