کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
1⁄24 Thaler - Elisabeth Juliane Death
| صادرکننده | Brunswick-Wolfenbüttel, Principality of |
|---|---|
| سال | 1704 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | Medal alignment ↑↑ |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | Draped bust of Duchess Elisabeth Juliane facing right, her hair arranged in elaborate curls and dressed in the fashion of the late Baroque period. A circular Latin legend surrounds the portrait, giving her abbreviated titles as Duchess of Brunswick and Lüneburg and Consort Princess of Holstein. The denomination numeral 24 appears in the lower field beneath the bust. The coin exhibits a fine milled border of raised denticles. |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| خط پشت سکه | Latin |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
Elisabeth Juliane of Holstein-Norburg died in February 1704 after nearly four decades as consort to Duke Anton Ulrich of Brunswick-Wolfenbüttel. Memorial coinage for ducal consorts at this denomination was unusual — the 1/24 Thaler circulated among ordinary commerce, not just court ceremony — which suggests Anton Ulrich intended her commemoration to reach beyond the nobility. Anton Ulrich himself was a prolific patron of the arts and an amateur novelist of some repute, and his court at Wolfenbüttel was among the more culturally ambitious of the smaller German principalities.