Katalog
| İhraççı | Sultanate of Brunei |
|---|---|
| Yıl | 1710-1740 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | 1 Pitis |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | The reverse field bears a multi-line Arabic inscription in raised relief, distributed across the octagonal flan and arranged in horizontal registers around the central circular perforation. The calligraphic legends, rendered in a regional Jawi-influenced Arabic script, identify the sultan by name and royal epithet. A plain raised rim follows the octagonal periphery, and a dot ornament is visible in the upper facet separating the border from the inscription field. |
| Arka yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | ND (1710-1740) |
| Ek bilgiler |
The "Kuching" pitis — kuching meaning cat in Malay — belongs to a poorly documented series of tin-lead small change that circulated through Brunei's trading networks during the early eighteenth century, when the sultanate's political authority had contracted sharply following decades of succession disputes and the loss of territory to European and Sulu pressures. Sultan Kamaluddin's reign itself remains imprecisely dated in Western scholarship, which is why the attribution carries a thirty-year window rather than firm regnal years.
Tin-lead pitis were essentially fiduciary tokens — their intrinsic value negligible, their acceptance dependent entirely on local confidence in the issuing court.