مشاهده تصاویر کامل — ثبت‌نام رایگان
ادامه با Google — رایگان است یا با ایمیل ثبت‌نام کنید

چرا ثبت‌نام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از ربات‌ها. ایمیل شما خصوصی می‌ماند — هرگز آن را به اشتراک نمی‌گذاریم یا بدون اجازه چیزی نمی‌فرستیم. این را تضمین می‌کنیم!

Nummus - Maximinus II GENIO ANTIOCHENI, Antioch

صادرکننده Roman Empire (27 BC - 395 AD)
سال 311-313
نوع وارد شوید برای مشاهده جزئیات
ارزش وارد شوید برای مشاهده جزئیات
واحد پول وارد شوید برای مشاهده جزئیات
ترکیب وارد شوید برای مشاهده جزئیات
وزن وارد شوید برای مشاهده جزئیات
قطر وارد شوید برای مشاهده جزئیات
ضخامت وارد شوید برای مشاهده جزئیات
شکل وارد شوید برای مشاهده جزئیات
تکنیک وارد شوید برای مشاهده جزئیات
جهت Variable alignment ↺
حکاک(ها) وارد شوید برای مشاهده جزئیات
در گردش تا وارد شوید برای مشاهده جزئیات
مرجع(ها) وارد شوید برای مشاهده جزئیات
توضیحات روی سکه The Tyche of Antioch seated facing on rocky ground, wearing a turreted crown and veil, holding stalks of grain in her right hand. Beneath her, the river-god Orontes is depicted swimming leftward, personifying the river upon which Antioch was founded. The legend GENIO ANTIOCHENI appears in the field, invoking the protective genius of the city of Antioch. The composition is rendered in the compact, schematic style characteristic of late Roman bronze coinage of the Tetrarchic period.
خط روی سکه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
نوشته‌های روی سکه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
توضیحات پشت سکه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
خط پشت سکه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
نوشته‌های پشت سکه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
لبه Plain
ضرابخانه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
تیراژ ضرب وارد شوید برای مشاهده جزئیات
اطلاعات تکمیلی

Maximinus II's GENIO ANTIOCHENI issues belong to the chaotic final phase of the Tetrarchy, produced while he controlled the Eastern empire in open defiance of the Edict of Milan. After Constantine and Licinius issued their toleration agreement in 313, Maximinus pressed on with persecution of Christians in his territories — these coins were struck during precisely that standoff. He was dead within months, defeated by Licinius at the Battle of Tzirallum in April 313, after which he fled east and died at Tarsus, likely by suicide or poison.

شاید این‌ها را هم دوست داشته باشید