Katalog
| İhraççı | Pergamon |
|---|---|
| Yıl | 166 BC - 67 BC |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Silver |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | A pendant grape cluster with flanking vine leaves occupies the central field, serving as the primary civic emblem of Pergamon. A monogram appears above the grape cluster, a civic monogram is placed to the left in the field, and a winged kerykeion (caduceus) is positioned to the right, all serving as control marks or magistrate symbols typical of Hellenistic civic coinage. |
| Arka yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | ND (166 BC - 67 BC) |
| Ek bilgiler |
Pergamon's cistophoric coinage — of which this didrachm is a fractional part — was introduced around 166 BC following Rome's reorganization of western Asia Minor after Apamea, effectively replacing Seleucid and Attalid regal issues as the dominant regional currency. The Attalid dynasty struck these in enormous quantities through their three royal mints at Pergamon, Ephesus, and Apamea. When Attalus III died in 133 BC without an heir and bequeathed his kingdom to Rome, the cistophoric standard was retained — Rome found it too commercially entrenched to displace.
The series ran uninterrupted into the late Republic, with Roman magistrates eventually issuing under their own names on the same fabric.