کاتالوگ
Denier - Henry III Lyon mint
| صادرکننده | Holy Roman Empire |
|---|---|
| سال | 1038-1058 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | Hammered |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | Central field features a stylized monogram of the letter H (for Henricus) enclosed within a beaded inner circle. The monogram is rendered in bold relief in the characteristic Carolingian-derived style typical of 11th-century Imperial deniers. Surrounding the inner circle, the Latin legend reads HEINRICVS R (King Henry), separated by a cross pattée at the top. The flan is irregular and slightly uneven, consistent with hammered coinage of the period. |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | ✠ HEINRICVS R (Translation: King Henry.) |
| توضیحات پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
Henry III ruled the Holy Roman Empire at its territorial apex, and the Lyon mint operated under complex overlapping jurisdictions — the city was technically part of the kingdom of Burgundy, which Henry inherited in 1038 following the death of his father Conrad II. Control of Lyon's mint was a recurring point of friction between imperial authority and the archbishops of Lyon, who increasingly asserted their own coining rights as the century progressed.
The twenty-year span of this attribution reflects genuine difficulty pinning the type to a narrower window — Gariel's classification and Schwartz's work both acknowledge the ambiguity.