Catalogus
Volledige afbeeldingen bekijken — gratis registratie
Doorgaan met Google — het is gratis
of registreer met e-mail
Waarom registreren? Alleen om bots buiten ons catalogus te houden. Uw e-mail blijft privé — we delen het nooit en sturen u niets zonder uw toestemming. Dat garanderen wij u!
Cistophorus - Claudius COS DES PRINCI IVVENT
| Uitgever | Roman Imperial Mint |
|---|---|
| Jaar | 41-54 |
| Type | Standard circulation coin |
| Waarde | Log in om details te zien |
| Valuta | Log in om details te zien |
| Samenstelling | Log in om details te zien |
| Gewicht | Log in om details te zien |
| Diameter | Log in om details te zien |
| Dikte | Log in om details te zien |
| Vorm | Log in om details te zien |
| Techniek | Log in om details te zien |
| Oriëntatie | Log in om details te zien |
| Graveur(s) | Log in om details te zien |
| In omloop tot | Log in om details te zien |
| Referentie(s) | Log in om details te zien |
| Beschrijving voorzijde | Log in om details te zien |
|---|---|
| Schrift voorzijde | Latin |
| Opschrift voorzijde | NERONI CLAVD CAES DRVSO GERM (Translation: Neroni Claudius Caesar Druso Germanicus. Nero Claudius Caesar Drusus, conqueror of the Germans.) |
| Beschrijving keerzijde | Log in om details te zien |
| Schrift keerzijde | Log in om details te zien |
| Opschrift keerzijde | Log in om details te zien |
| Rand | Log in om details te zien |
| Muntplaats | Log in om details te zien |
| Oplage | Log in om details te zien |
| Aanvullende informatie |
The cistophorus was not a Roman invention — it originated as the principal silver coinage of the Attalid kingdom of Pergamon, and Rome inherited both the denomination and its production infrastructure when Attalus III bequeathed his kingdom in 133 BC. Claudius revived the type deliberately, issuing cistophori from western Anatolian mints as a regional currency for the province of Asia, where the three-denarii-equivalent weight standard had circulated for generations.
The title COS DES PRINCI IVVENT places this issue early in Claudius's reign, referencing the designation of a young prince — almost certainly Britannicus — as Princeps Iuventutis, a traditional honorific granted to heirs apparent.