کاتالوگ
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
| صادرکننده | Cyzicus (Conventus of Cyzicus) |
|---|---|
| سال | 169-175 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | 13.65 g |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | Nude Poseidon standing facing left, with his right foot raised and resting upon a rocky outcrop, holding a hippocamp in his outstretched right hand and a long trident in his left. The figure reflects the civic iconography of Cyzicus, a city closely associated with the sea god. The encircling Greek legend ΚΥΖΙΚΗΝΩΝ ΝΕΟΚΟΡΩΝ, identifying the city as a holder of the neokorate honour, runs around the reverse field. The coin surface is heavily patinated with dark encrustations typical of long-buried provincial Æ issues. |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | ND (169-175) |
| اطلاعات تکمیلی |
Cyzicus held the title of neokoros — temple warden of the imperial cult — and the civic pride attached to that honor was considerable. The city had lobbied hard for it, and coins asserting the designation were effectively political statements about Cyzicus's standing among the great cities of Asia Minor, where competition for such titles was fierce and sometimes resolved by senatorial decree.
The years 169–175 bracket the Antonine Plague and the Marcomannic Wars simultaneously — Marcus Aurelius spent much of this period on campaign along the Danube rather than in Rome.