کاتالوگ
75 Pfennig
| صادرکننده | Altheide (Lower Silesia), Municipality of |
|---|---|
| سال | 1920 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | 87 × 61 mm |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | Brown, red, and black letterpress print on firm white paper. Decorative glass objects appear as vignettes on both lateral margins, framing the central text panel. Bold black and red inscriptions state the denomination and issuing authority against a plain white ground. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت اسکناس | Black and brown print on white paper, with a central vignette of the crystal glassworks of Franz Wittwer at Altheide. The factory scene is bordered by denomination indications in white and red text, with the firm's full name and regional designation flanking the illustration. |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
Altheide — now Polanica-Zdrój — was a spa town in the Glatzer Kessel, and its notgeld issues reflect the acute small-change famine that gripped Germany immediately after the First World War. Municipal and commercial authorities across the country were printing their own emergency fractional currency by 1920 because Reichsbank coin simply wasn't reaching everyday commerce in usable quantities.
L. Schirmer was a regional printer based in Glatz, responsible for notgeld from several Lower Silesian municipalities during this period. The printing location and the issuing town were less than 20 kilometers apart — a tight local supply chain typical of how smaller communities handled their emergency currency needs.