Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

500 Rupees

İhraççı Nepal Rastra Bank
Yıl 1974
Tür Standard circulation banknote
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz lejandı श्री नेपाल राष्ट्र बैंक
श्री ५ को सरकारको जमानत प्राप्त
सर्वत्र ग्रहणीय बुझाइ दिन आज्ञा छ
नेपाल राष्ट्र बैंकका केन्द्रीय
रुपैयाँ पाँच शय
तुरत पाइने छ
५००
Arka yüz açıklaması Central vignette of two Bengal tigers striding across a snowy landscape, rendered in fine intaglio engraving. The Nepal Rastra Bank emblem appears in the upper right cartouche, with ornate guilloche border panels at left and right. Denomination is expressed in both Devanagari script at upper centre and in Roman numerals at lower right, with the English legend RUPEES FIVE HUNDRED along the lower margin.
Arka yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

Nepal's 500 Rupee denomination was substantial — the highest face value in circulation for most of the 1970s — issued under the authority of Nepal Rastra Bank, which had only been established in 1956 and was still building out its currency framework during this period. Thomas De La Rue handled the printing, as they did for the majority of Nepali notes through these decades, maintaining a near-continuous relationship with Kathmandu that stretched from the earliest Rastra Bank issues onward.

The watermark remains the sole security feature — modest by later standards, but consistent with De La Rue's approach for lower-volume, high-denomination issues where print runs were small enough that sophisticated counterfeiting was considered a limited risk.