Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!

500 Mark Reichsbanknote

İhraççı Reichsbank
Yıl 1922
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl 1923
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz lejandı Reichsbanknote 500 Fünfhundert Mark 500 Wer Banknoten nachmacht oder verfälscht oder nachgemachte oder verfälschte sich verschafft und in Ver- kehr bringt, wird mit Zuchthaus nicht unter zwei Jahren bestraft
(Translation: Five Hundred Marks Whosoever copies or falsifies banknotes or acquires and puts copied or falsified banknotes into circulation will be punished with no less than two years of prison.)
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Watermark
Koruma açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

The 500 Mark note of 1922 belongs to the early phase of Weimar hyperinflation, when the Reichsbank was still issuing notes in denominations that would seem laughably small within months. By late 1923, a single US dollar was worth over four trillion marks, and 500 Mark notes had long since ceased to have any practical use. Enormous print runs like this one were routine — the presses simply could not keep pace with the collapsing purchasing power.

The watermark security feature was retained through this period largely out of institutional habit; it offered no real protection against a crisis driven by monetary policy rather than forgery.

BUNLARI DA BEĞENEBİLİRSİNİZ