کاتالوگ
| صادرکننده | Imperial Ottoman Bank (Banque Impériale Ottomane) |
|---|---|
| سال | 1918 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | P#107B |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | دولت عليه عثمانيه |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | ٥٠٠ |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Imperial Ottoman Bank was a Franco-British joint-stock institution, not a Turkish state bank — it held the exclusive right to issue banknotes in Ottoman territory under concessions renewed periodically from 1863 onward. By 1918 the geopolitical situation had made printing in Paris or London unthinkable, so the contract went to the Reichsdruckerei in Berlin, the same facility producing currency for the German imperial government itself. That wartime alliance explains the otherwise incongruous sight of an Ottoman institution's paper being struck in the enemy capital of its founding shareholders.
The 1918 series, of which this 500 Livres is the highest denomination, circulated during the final collapse of Ottoman financial stability. Reichsdruckerei production is generally clean and technically precise, but postwar redemption was chaotic enough that survival of high-value notes in any consistent condition is uneven.