کاتالوگ
| صادرکننده | Ottoman Public Debt Administration (Düyun-u Umumiye) |
|---|---|
| سال | 1916 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | Rectangular |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | The Ottoman tughra appears at upper centre within an ornate guilloche border framing the entire note. The denomination '500' is repeated in the four corners alongside intricate floral arabesque vignettes, with a central cartouche containing Ottoman script text and the date. Two circular underprint rosettes flank the lower portion, with the serial number printed in black at lower left and lower right. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | دولت علیّه عثمانیه ٥٠٠ 500 28 ذی الحجه 1334 |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Ottoman Public Debt Administration was not a bank — it was a foreign creditor body established in 1881 to manage repayment of the empire's defaulted external debt, staffed largely by European bondholders' representatives. That it began issuing emergency paper currency in 1916 reflects how completely the empire's financial infrastructure had collapsed under wartime strain, with the Imperial Treasury unable to meet even basic liquidity demands without ceding the function to this quasi-sovereign foreign-controlled agency.
The 500 Livres denomination was the highest in the P#114 series, almost certainly too large for ordinary retail use and likely intended for inter-institutional settlements. High-denomination wartime issues of this type were frequently cancelled or destroyed before the armistice ended their relevance.