Katalog
| İhraççı | National Bank of Greece |
|---|---|
| Yıl | 1872-1886 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Rectangular |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | BANQUE NATIONALE DE GRÈCE 500 FRANCS (Translation: National Bank of Greece 500 Francs / Drachmai) |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Watermark bearing the face value of the banknote; inverted lilac numeral 500 underprint at lower centre of the reverse as an additional security element. |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The National Bank of Greece turned to the American Bank Note Company for this series at a time when ABNCo was the dominant supplier of intaglio-printed currency to governments that lacked domestic printing infrastructure of comparable quality. Greece had been using foreign printers since independence, and the relationship with New York-based security printers was well established by the 1870s.
The 500 Drachmai was the highest denomination in general circulation for much of this period — a substantial sum against Greek wage levels of the time, meaning these notes moved through commercial and banking channels rather than retail trade. Heavy wear on surviving examples is consequently rare; mishandling by institutions was another matter.
The issue span of fourteen years reflects the NBG's conservative approach to reissue, not a printing run of that duration.