Katalog
| İhraççı | Oost-Indische Compagnie (VOC) |
|---|---|
| Yıl | 1805 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Rectangular |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Plain cream paper reverse, essentially unprinted, with two circular black-and-gold VOC denomination stamps applied at the upper left and upper right corners, each bearing the VOC monogram above the numeral '50'. A faint watermark letter 'E' is discernible in the upper central area, and light show-through of the obverse letterpress text is visible across the field. |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Watermark, Handstamp |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
By 1805, the VOC had been legally dissolved for five years — the Batavian Republic formally wound up the company on 1 January 1800, assuming its colossal debts along with its territorial possessions. Notes issued under the VOC name after that date represent the administrative tail end of the liquidation, produced by colonial officials still operating under old institutional frameworks rather than by any functioning trading company.
Amboina-printed issues from this period are among the rarest of all VOC paper — the Moluccan outposts were isolated, the print runs small, and survival rates are exceptionally low. The handstamp was applied locally as a validation or reissue mark, a practice common in colonial outposts where central banking controls were effectively absent.