Katalog
| İhraççı | Bank of Adelaide |
|---|---|
| Yıl | ND (1910) |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Rectangular |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Central intaglio vignette of a seated allegorical female figure with two cherubs, framed by ornate guilloche work. Bank title in bold letterpress across the top, with the denomination '50' in guilloche medallions at upper corners. Red overprint reads 'FIFTY POUNDS' across the mid-section, with manuscript-style promise text and 'ADELAIDE' placename beneath. |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | THE BANK OF ADELAIDE FIFTY POUNDS Promise to pay the Bearer on Demand the Sum of Fifty Pounds value received ADELAIDE For the Bank of Adelaide Manager SPECIMEN |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The Bank of Adelaide was a modest South Australian institution that never achieved the national reach of the larger trading banks, and its high-denomination notes were issued in strictly limited quantities — primarily for interbank transfers and commercial settlements rather than retail circulation. A 50-pound note in everyday hands would have been extraordinary; this was serious commercial paper.
The bank was absorbed by the Union Bank of Australia in 1910, which makes this issue a terminal one. Notes outstanding at the time of amalgamation were either redeemed or cancelled, and very few survived outside bank records.