کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
50 Pfennig - Mühlhausen in Thüringen
| صادرکننده | Mühlhausen (Thuringia), City of |
|---|---|
| سال | 1917 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | Funck#342.3, Men18#21432.3 |
| توضیحات روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | STADT MÜHLHAUSEN 50 ★ I / THÜRINGEN ★ |
| توضیحات پشت سکه | The reverse echoes the octagonal format with a continuous pearl border at the periphery. An inner rope circle encloses the central field, where the large numeral '50' appears in bold relief. The legend 'KLEINGELDERSATZMARKE' arcs around the upper portion of the rope circle, identifying this piece as a small-change substitute token (Notgeld), while three five-pointed stars are arranged across the lower field between the rope border and the pearl rim. |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
Mühlhausen issued this zinc notgeld piece in 1917 as Germany's wartime metal requisitions stripped copper and nickel from civilian coinage. The city — better known historically as the base of Thomas Müntzer's radical Anabaptist commune during the 1525 Peasants' War — had little say in the matter; municipalities across the Reich were effectively compelled to fill the small-change vacuum left by hoarding and official melting programs. Zinc was the pragmatic fallback: abundant, cheap, and deeply unpopular with the public, who found it corroded quickly in pocket wear.