Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

50 Nuevos Soles

İhraççı Banco Central de Reserva del Perú
Yıl 1997
Tür Standard circulation banknote
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz açıklaması Central vignette presents an aerial view of the Laguna de Huacachina oasis, with the lake, surrounding palm trees, and the desert dunes of Ica rendered in detailed intaglio linework. The bank title 'BANCO CENTRAL DE RESERVA DEL PERÚ' runs across the top, and the denomination legend 'CINCUENTA NUEVOS SOLES' is inscribed at the bottom centre. The numeral '50' appears at upper left and lower right against a multicolour guilloche background.
Arka yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma açıklaması Abraham Valdelomar Pinto visible when held to light; embedded security thread running vertically through the note.
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

Peru's shift to the Nuevo Sol in 1991 was itself a redenomination exercise — one Nuevo Sol replaced one million Intis, which had been consumed by hyperinflation that peaked at over 7,000 percent annually in 1990. The 50 Nuevo Sol denomination sits in the upper-middle range of a series designed to restore credibility to domestic currency after one of Latin America's more severe monetary collapses of the late twentieth century.

The BCRP printing its own notes in-house rather than contracting a specialist security printer like De La Rue or Giesecke & Devrient was an intentional policy choice, though the 1997 series carries only the basic watermark and thread — relatively modest security for the period.