Katalog
| İhraççı | Banco Central de Reserva del Perú |
|---|---|
| Yıl | 1986 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Cotton paper |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | BANCO CENTRAL DE RESERVA DEL PERÚ CINCUENTA INTIS 50 6 DE MARZO DE 1986 DIRECTOR PRESIDENTE GERENTE GENERAL |
| Arka yüz açıklaması | The central vignette, rendered in orange intaglio against a light guilloche underprint, illustrates an oil drilling scene with workers operating equipment on a rig platform, a derrick structure, and a helicopter visible in the background. The bank title 'BANCO CENTRAL DE RESERVA DEL PERÚ' appears in red letterpress across the top, while the denomination '50' is displayed in a multicolour numeral panel at lower right and 'CINCUENTA INTIS' is inscribed in black at lower left. |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The Inti was introduced in February 1985 as Peru replaced the Sol de Oro at a rate of 1,000 to 1, an early attempt to stabilize an economy already sliding into hyperinflation. It didn't work. By 1990, the Inti itself was being replaced by the Inti Millones, and then by the Nuevo Sol — the denomination having become worthless faster than the paper could be printed.
The Central Reserve Bank printing this note in-house rather than contracting a specialist security printer like TDLR or Giesecke & Devrient was itself a symptom of the fiscal crisis. Local production was cheaper; it was also easier to accelerate print runs as inflation demanded higher denominations in rapid succession.