Katalog
| İhraççı | De Curaçaosche Bank |
|---|---|
| Yıl | 1925-1929 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Royal Joh. Enschedé (Koninklijke Joh. Enschedé, Johan Enschede en Zonen), Haarlem, Netherlands (1703-date) |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Purple and ochre tones over a dense lathe-work guilloche underprint covering the entire field. A central ornate medallion, formed by interlocking rosette and floral guilloche patterns, encloses a Dutch-language anti-counterfeiting warning text. Large numeral "50" appears in bold intaglio at left and right of the central medallion. |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | J.A.P. Thielen and H. Schotborgh |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
De Curaçaosche Bank was established in 1828 as the central monetary institution for the Dutch Caribbean territories, and by the 1920s it held sole right of issue across the Netherlands Antilles. The 50 Gulden denomination was the highest value note in this series — substantial purchasing power for a colonial economy still heavily dependent on the oil refinery trade that began transforming Curaçao after Shell opened its Isla refinery in 1918.
Enschedé's involvement guarantees careful intaglio work; the Haarlem firm had printed Dutch colonial currency for generations. Thielen served as president of the bank during this period, Schotborgh as secretary — both signatures appear in facsimile.