Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!

50 Francs

İhraççı St. Gallische Kantonalbank
Yıl 1883-1905
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer 50 Francs
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz lejandı 50 DIE ST. GALLISCHE KANTONALBANK zahlt dem Überbringer, bei Sicht, FÜNFZIG FRANKEN 50 in gesetzlicher Barschaft. ST. GALLEN 1. OKTOBER 1896. DER PRÄSIDENT DER BANKCOMMISSION: DER BANKDIREKTOR : 50
Arka yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz lejandı 50 50 CINQUANTE FRANCS FÜNFZIG FRANKEN CINQUANTA FRANCHI 50 50
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

St. Gallische Kantonalbank was one of several Swiss cantonal banks empowered to issue private banknotes before the Swiss National Bank's monopoly took effect in 1907. The commission going to Bradbury Wilkinson in London rather than a Swiss or continental house was entirely typical for the period — the firm's intaglio security work was among the most technically advanced available, and Swiss cantonal issuers regularly looked abroad for that reason.

Joseph Storck was a Viennese professor of ornamental design at the Kunstgewerbeschule, better known for decorative arts publications than banknote work — his involvement here suggests the commission was partly an artistic one, not purely a security printing brief.

BUNLARI DA BEĞENEBİLİRSİNİZ