کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
50 Francs / 10 Belgas
| صادرکننده | Banque Nationale de Belgique |
|---|---|
| سال | 1928-1935 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | Paper |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | Intaglio-printed note in green tones, with a central vignette after Anto Carte showing a female harvester seated on a horse-drawn plough with two draft horses. The inscription 'BANQUE NATIONALE DE BELGIQUE' appears at the top in letterpress, with the denomination '50 FRANCS OU 10 BELGAS' at lower right. A circular blank watermark area occupies the right centre, flanked by an ornate guilloche border; the date appears at upper left, and serial number is printed at upper right and lower left. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | Circular watermark area visible as a blank medallion on both obverse and reverse |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Belga was introduced in 1926 as a trade unit equal to five francs, an accounting convenience designed to simplify exchange calculations with Belgium's major commercial partners. Printing this denomination with both valuations was a practical necessity during the transitional years before the franc's role was quietly sidelined.
Anto Carte was a Symbolist painter, an unusual choice for a banknote commission — his involvement likely accounts for the note's reputation as one of the more artistically ambitious Belgian issues of the interwar period. Minguet and Poortman were both experienced intaglio engravers at the Institut de Gravure, and the combination kept production within Belgium rather than routing it through foreign security printers.