مشاهده تصاویر کامل — ثبت‌نام رایگان
ادامه با Google — رایگان است یا با ایمیل ثبت‌نام کنید

50 Escudos

صادرکننده Banco Nacional Ultramarino
سال 1945
نوع وارد شوید برای مشاهده جزئیات
ارزش وارد شوید برای مشاهده جزئیات
واحد پول وارد شوید برای مشاهده جزئیات
جنس وارد شوید برای مشاهده جزئیات
ابعاد وارد شوید برای مشاهده جزئیات
شکل وارد شوید برای مشاهده جزئیات
چاپخانه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
طراح(ان) وارد شوید برای مشاهده جزئیات
حکاک(ها) وارد شوید برای مشاهده جزئیات
در گردش تا وارد شوید برای مشاهده جزئیات
مرجع(ها) P#44
توضیحات روی اسکناس Blue-tinted note with a portrait vignette of the explorer Bartolomeu Dias at right, the Banco Nacional Ultramarino seal at left, and the Portuguese Coat of Arms at lower center. The design is framed with fine guilloche border work typical of Bradbury Wilkinson engraving. Denomination and issuing authority inscriptions appear across the face, with the date and decree number rendered in letterpress.
نوشته‌های روی اسکناس BANCO NACIONAL ULTRAMARINO DECRETO No. 17.154 CABO VERDE COLÓNIA PORTUGUESA CINQUENTA ESCUDOS LISBOA, 16 de NOVEMBRO de 1945. BARTOLOMEU DIAS
(Translation: National Bank Overseas Decree no. 17,154 Cape Verde Portuguese Colony Fifty Escudos Lisbon, November 16, 1945.)
توضیحات پشت اسکناس وارد شوید برای مشاهده جزئیات
نوشته‌های پشت اسکناس وارد شوید برای مشاهده جزئیات
امضا(ها) وارد شوید برای مشاهده جزئیات
نوع ویژگی امنیتی وارد شوید برای مشاهده جزئیات
توضیحات ویژگی امنیتی وارد شوید برای مشاهده جزئیات
گونه‌ها وارد شوید برای مشاهده جزئیات
یادداشت‌ها

Banco Nacional Ultramarino occupied an unusual position in Portuguese colonial finance — it was a private institution holding the note-issuing monopoly across multiple overseas territories simultaneously, a concentration of monetary authority that had few parallels in European colonial banking. The P#44 series was issued for Portuguese Guinea, where the economic base was thin and note demand correspondingly low, meaning print runs were modest and surviving examples in any condition are genuinely uncommon.

Bradbury Wilkinson's New Malden facility was the default choice for quality colonial currency throughout the British Commonwealth and beyond — their intaglio work was among the finest available, and their security features were sufficiently trusted that rival colonial powers regularly contracted them.