کاتالوگ
50 Dollars
| صادرکننده | Government of the Straits Settlements |
|---|---|
| سال | 1901 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | Dollar (1845-1939) |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | 50 THE GOVERNMENT OF THE STRAITS SETTLEMENTS Promises to pay the bearer on demand FIFTY DOLLARS at Singapore Local Currency for value received. 1st February 1901 CURRENCY COMMISSIONERS |
| توضیحات پشت اسکناس | Printed entirely in green, the reverse is dominated by a finely engraved central vignette set within an oval frame, showing a tiger walking to the left through a naturalistic landscape. The vignette is enclosed by elaborate guilloche lacework incorporating floral and foliate motifs, with large ornamental corner pieces at each angle of the note. |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Straits Settlements currency boards of this period operated under severe practical constraints — the colony had no central bank, and note issuance was managed directly by the colonial government through London-contracted printing. De La Rue had held the contract since the earliest Straits issues, and the 1901 series reflects that continuity rather than any redesign impulse.
The $50 denomination placed this note firmly in the merchant and agency-house tier of commerce. Penang, Malacca, and Singapore each saw very different circulation patterns at the high end, with Singapore's trading houses absorbing the bulk of large-denomination paper. Survival rate for this specific note is low — high-value colonial issues of this vintage were typically redeemed promptly and destroyed, and the 1901 series predates most systematic archival retention.