کاتالوگ
50 Baisa - Said
| صادرکننده | Dhofar Governorate |
|---|---|
| سال | 1940 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | Copper-nickel |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | Central device depicting the traditional Omani emblem: a khanjar dagger superimposed over two crossed swords, with two crossed cannons behind, all rendered in raised relief against a plain field. The word 'ظفار' (Dhofar) appears in Arabic script at the top of the field. The denomination '٥٠ بيسة' (50 Baisa) is inscribed in Arabic numerals and script on both the left and right sides of the central emblem. The Hijri date '١٣٥٩' (1359 AH / 1940 AD) is prominently displayed in the lower portion of the field. The coin has a scalloped octagonal flan with a milled outer rim. |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | Plain |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
Dhofar was not an independent state but a sultanate-within-a-sultanate — a semi-autonomous province ruled by Said bin Taimur before he seized power in Muscat and Oman in 1932. These Dhofari issues were struck for local circulation in a region geographically and culturally distinct from the rest of Oman, separated by hundreds of miles of empty desert. The coinage was effectively a political instrument, reinforcing Said's authority over a province his own father had struggled to hold.
Production was handled by the Bombay Mint, the default facility for Gulf and South Asian subsidiary coinages of the period.