Katalog
5 Livres Turques
| İhraççı | Dette Publique Ottomane |
|---|---|
| Yıl | 1915 |
| Tür | Standard circulation banknote |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Red-brown and green note with an elaborate arabesque guilloche border framing the central field. The Ottoman tughra appears at the top centre within a cartouche, flanked by the denomination numeral '5' in each corner. The main text panel in Ottoman Turkish calligraphy carries the state title 'Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye' and the issue date '30 Mart 1331', with the serial number printed twice in black below the central vignette. The imprint 'Giesecke & Devrient' is visible at the lower left margin. |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | دولت عليه عثمانيه ٣٠ مارت ١٣٣١ A165890 |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The Dette Publique Ottomane — the Ottoman Public Debt Administration — was a multi-power European financial body established in 1881 to manage Ottoman sovereign debt after the empire's 1875 default. That a German printing firm was producing Ottoman emergency currency by 1915 reflects the war's immediate practical reality: with Britain and France now enemies, the established route to Western European printers was severed, and Germany became the natural alternative under the wartime alliance.
Giesecke & Devrient had the technical capacity, and Leipzig had the political clearance. The OPDA itself was by then largely a fiction of its peacetime self, with Allied members effectively expelled from its governance.