کاتالوگ
| صادرکننده | De Nederlandsche Bank |
|---|---|
| سال | 1859-1917 |
| نوع | Standard circulation banknote |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | Printed in black on white paper, the obverse centres on a vignette of Minerva at the top, enclosed within an elaborate ornamented border with the denomination numeral 300 repeated in each corner. A central text block carries the issuing institution name and payment obligation in letterpress, with the place and date of issue inscribed below. Dates on recorded examples range from 1 October 1859 to 3 January 1921. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | 300 De Nederlandsche Bank betaalt DRIE HONDERD GULDEN aan toonder Amsterdam, 16 Januari 1917. 300 (Translation: Bank of Netherlands Pay Three Hundred Gulden to the Bearer Amsterdam, January 16, 1917.) |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
De Nederlandsche Bank's 300 Gulden denomination was never intended for ordinary commerce — at a face value exceeding a skilled laborer's annual wage for much of its circulation period, it functioned almost exclusively in interbank settlement and large mercantile transactions. The fifty-eight-year date span on P#26 reflects the bank's conservative practice of maintaining authorised note types across extraordinarily long periods rather than frequent redesign.
Surviving examples are rare in any condition; high-denomination notes of this type were typically returned to the bank and destroyed once redeemed, which was often quickly.