Katalog
| İhraççı | Banco Nacional Ultramarino |
|---|---|
| Yıl | 1909 |
| Tür | Standard circulation banknote |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Portrait of Vasco da Gama in an oval vignette at left, flanked by elaborate guilloche scrollwork; the arms of Portugal appear at upper right, with the denomination '2500' in the upper corners. A circular red seal of the Banco Nacional Ultramarino is affixed at lower center, with a secondary vignette of Vasco da Gama's fleet under sail at lower right. The text panel at center carries the payable obligation in letterpress. |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | PAGAVEL NA FILIAL EM S. THIAGO BANCO NACIONAL ULTRAMARINO (Translation: Payable in agency of St. Thiago National Bank Overseas) |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
Banco Nacional Ultramarino issued notes across a sprawling network of Portuguese overseas territories, and distinguishing which colony a given note was intended for requires careful attention to the overprint or place-of-payment text — the base designs were frequently shared across multiple branches. This 1909 2500 Reis note from Bradbury Wilkinson falls into that category of centrally produced blanks finished for specific territorial use.
Bradbury Wilkinson's intaglio work of this period is generally reliable and technically consistent, though the firm was not yet at the peak of its security printing reputation it would later build through the interwar decades.