Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

200 Yen

İhraççı Bank of Japan
Yıl 1927
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Yen (1871-date)
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz lejandı 記號 券換究行銀本日 記號  見
               本
日    圓百貳   相金此
本          渡貨券
銀          可貳引
行          申百換
之總         候圓に
印裁
造幣局刷印閣内府政國帝本日大
(Translation: Bank of Japan convertible note Mark (x2, in place of block number) sample This bill can be exchanged for two hundred yen in gold Two hundred yen Bank of Japan Seal of the Governor Imperial Government of Japan Cabinet Printing Bureau)
Arka yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Watermark
Koruma açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

The 200 Yen denomination is unusual in modern Japanese paper money history — high-value notes at this level were tools of large commercial settlement, not everyday retail currency, and this series was issued during a period of acute financial instability. The Shōwa Financial Crisis of 1927 triggered a wave of bank runs across Japan, forcing the government to declare a three-week bank holiday in April of that year and to issue emergency notes at speed to stabilize reserves. Whether this specific 200 Yen note entered circulation before or during that crisis window is a question the issue dates don't cleanly resolve.

The Cabinet Printing Bureau had produced Bank of Japan notes domestically since the Meiji period, a deliberate policy of keeping currency production under state rather than private control — contrasting sharply with contemporaries who still relied on European security printers well into the 1930s.