کاتالوگ
20 Pesos Fuertes
| صادرکننده | Banco de Cuyo |
|---|---|
| سال | |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | Peso Fuerte (1826-1899) |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | The obverse is printed in green and pink tones on a fine guilloche underprint. At upper left, an oval vignette contains a portrait of a young woman in classical allegorical style, wreath-crowned, above a tablet inscribed VEINTE PESOS. Below, a second oval vignette presents a steam locomotive in landscape, labelled VEINTE PESOS FUERTES. The central field carries the bank title EL BANCO DE CUYO in bold letterpress, with the promise text pagaria al portador y a la vista and the denomination VEINTE PESOS FUERTES; the numeral 20 and the word VEINTE repeat in the borders and side panels. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | 20 SPECIMEN B.W.&Co. LONDON C |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
Banco de Cuyo operated out of Mendoza, one of several provincial banks that briefly held note-issuing authority in Argentina during the mid-nineteenth century before federal consolidation stripped that right away. The London printing connection was entirely typical for Argentine provincial banks of this period — Bradbury, Wilkinson had a substantial South American client base precisely because domestic printing infrastructure could not yet match the security features demanded of fiduciary currency.
The "Fuertes" designation was not decorative. It specifically distinguished hard-currency-backed notes from the inflated paper monies already circulating elsewhere in the region.