Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

20 Kuruş

İhraççı Ottoman Treasury
Yıl 1861
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Rectangular
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması The obverse is dominated by an elaborate engraved border composed of intricate foliate and geometric guilloche ornaments framing the central text panel. The Ottoman tughra appears at the top centre, with the numeral 20 repeated in each corner. Central Ottoman script legends in multiple lines state the denomination and the authority of the state issue, set against a lightly tinted paper ground. The overall design is printed in olive-green tones in a letterpress style typical of mid-19th century Ottoman kaime issues.
Ön yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz lejandı يكت اكي يوز
تمش شكر شنبي مارتي
غايب پندر عين اق يكي
تداول ايله بكت ورقه
هبيه در
١٢٧٧
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

The Ottoman Treasury's paper money program of the early 1860s was a direct consequence of the Crimean War debt — the empire had been issuing kaime (treasury notes) since 1840, but the financial strain of that conflict accelerated borrowing and forced repeated devaluations. By 1861, public confidence in kaime was badly eroded, and small-denomination notes like this 20 Kuruş circulated in an economy where many recipients actively discounted them against metallic coin.

The embossed seal was the primary anti-counterfeiting measure — printing technology available to the Ottoman Treasury at the time offered limited options.