Katalog
Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!
| İhraççı | Banco de Portugal |
|---|---|
| Yıl | 1941-1959 |
| Tür | Standard circulation banknote |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | BANCO DE PORTUGAL VINTE ESCUDOS OURO LISBOA, 29 DE AGÔSTO DE 1944 (Translation: Bank of Portugal Twenty Escudos Gold Lisbon, August 29, 1944) |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | VINTE ESCUDOS BANCO DE PORTUGAL (Translation: Twenty Escudos Bank of Portugal) |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
Bradbury Wilkinson produced this type across a remarkably long print run — 1941 through 1959 — a span that reflects the monetary conservatism of the Estado Novo regime rather than any printing economy. Salazar's government was notoriously reluctant to redesign circulating notes, and the 20 Escudos denomination in particular remained visually frozen while the country around it changed substantially.
The six signature combinations recorded for the 27 January 1959 date alone point to the administrative complexity of Banco de Portugal's signatory arrangements in the late 1950s. Rafael da Silva Neves Duque held the Governador position consistently across all combinations, paired against at least five different countersignatories — José Caeiro da Mata among them, a man better known as a diplomat and former foreign minister than as a central banker.