کاتالوگ
| صادرکننده | Government of New France (Ordonnance / Card Money) |
|---|---|
| سال | 1729-1749 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | 1749 |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت اسکناس | No reverse design; the note is a single-sided hand-inscribed ordonnance document, the verso being plain unprinted paper. |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | Official seal |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
Card money was New France's recurring solution to a chronic problem: coins shipped from France were perpetually late, insufficient, or simply never sent. The intendant and governor would cut playing cards into quarters or halves, sign them, impress an official seal, and declare them legal tender — redeemable in coin whenever the treasury ships arrived. This series, carrying the signatures of Governor Beauharnois and Intendant Hocquart, ran across two decades of relative administrative stability before the French crown finally suppressed card money in 1764.
Hocquart's long tenure as intendant (1729–1748) makes him the anchor figure of this issue. His administration was unusually orderly by colonial standards, and redemption of card money was generally honored during his watch — a fact that kept public confidence in the instrument higher than it had any right to be.