کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
1000 Francs
| صادرکننده | Banque Nationale de Belgique |
|---|---|
| سال | 1884-1906 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | Rectangular |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | Green-blue and brown intaglio printing on brownish-yellow paper, with embossed lines in the margins. The obverse vignette presents Neptune at left and Salacia at right as the principal allegorical figures, with a seven-digit serial number centred on the face. The design is closely related to P#73 but incorporates slight modifications to the overall composition. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | No watermark. |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The P#66 series ran for over two decades, accumulating at least five distinct signature combinations — an unusually high count that reflects the bank's turbulent administrative turnover during the late nineteenth and early twentieth centuries. Henri Hendrickx designed the plate, with engraving by Albert Doms, both working within the bank's own printing facility, making this a fully in-house production from conception to issue.
At 1000 Francs, these circulated at a denomination most Belgians rarely handled. Attrition rates on high-value notes of this period were low for wear but high for deliberate destruction once superseded — surviving examples across all signature varieties are considerably scarcer than the long print run might suggest.