Katalog
100 Ringgit
| İhraççı | Bank Negara Malaysia |
|---|---|
| Yıl | 1976-1981 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | 100 Ringgit |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | The reverse is printed in a uniform deep violet-purple intaglio, dominated by two large circular guilloche rosettes flanking a central shield bearing a white stag, which forms the central element of the Malaysian coat of arms. Intricate lathe-work geometric patterns and ornamental borders fill the entire field, with the issuer inscription "BANK NEGARA MALAYSIA" at top and the denomination "$100" at upper left and upper right. |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Watermark |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
Pick 17 spans an issue period that coincides with Malaysia's Third Malaysia Plan (1976–1980), during which the government was aggressively expanding development expenditure. High-denomination notes saw heavier institutional use during this period, and the 100 Ringgit was the ceiling of everyday transactional paper at the time.
Two printers — Bradbury Wilkinson and De La Rue — produced the series concurrently, a not uncommon arrangement for high-value notes where security of supply mattered. Notes from the two printings circulated interchangeably but can be distinguished by subtle differences in registration and ink depth. The watermark is the sole listed security feature, modest by the standards even of its own decade.