کاتالوگ
100 Lire
| صادرکننده | Regie Finanze (Royal Treasury of Piedmont-Sardinia) |
|---|---|
| سال | 1746 |
| نوع | Standard circulation banknote |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | The left portion of the note bears the Coat of Arms of the House of Savoy, enclosed within an ornate decorative border that frames the entire rectangular note. The text is set in letterpress within the ruled frame, with manuscript annotations and official handwritten signatures applied by designated treasury officers. The overall layout reflects early 18th-century Italian fiscal document conventions, with the denomination and issuing authority rendered in period typography. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | 100 lire cento. Per il Capitale di Torino il po. Geno. 1746. Mastro Auditore Mastro Auditore Tesoriere Generale Controlore della Tesa. Gle. (Translation: 100 One Hundred Lire For the Capital of Torino 1746 Auditor Master Auditor Master General Treasurer) |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Regie Finanze notes of 1746 belong to one of the earliest experiments in paper currency on the Italian peninsula — issued not by a bank but directly by the royal treasury of the House of Savoy during a period of acute fiscal pressure following the War of the Austrian Succession. Piedmont-Sardinia had been fighting since 1742, and by 1746 the strain on specie reserves forced Carlo Emanuele III's government to authorize circulating treasury paper as a stopgap liquidity measure.
These were hand-completed documents rather than mass-printed notes in any modern sense, closer in format to a numbered warrant than a banknote. Survival is extremely rare — period paper in Turin's climate was unforgiving, and most were redeemed or simply degraded beyond use within a generation.