کاتالوگ
100 Francs
| صادرکننده | Banque de Madagascar |
|---|---|
| سال | 1928-1950 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | 100 Francs (100 MGG) |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | Central vignette composed of two figures in traditional dress: at left, a man facing right and holding a staff, and at right, a woman facing left accompanied by a child reaching towards the man. Two additional figures are visible from behind in the background, rendered in an intaglio pastoral style characteristic of Banque de France engraving of the period. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | BANQUE DE MADAGASCAR 100 Le Contròleur Général Le Directeur Général CENT FRANCS H. CAYON DEL. E. GASPÉ SC (Translation: BANK OF MADAGASCAR 100 General Controller (signature) General Director (signature) ONE HUNDRED FRANCS) |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Banque de Madagascar was established in 1925 as the island's sole note-issuing authority, replacing the earlier role played by the Banque de France directly. This 100 Francs note spans a remarkably long issue window — over two decades — during which Madagascar remained under French colonial administration through the turbulence of the Second World War, including the 1942 British invasion of the island and the subsequent Free French takeover.
Gaspérini and Deloche were both staff engravers at the Banque de France's printing works in Paris, and their division of labor across obverse and reverse was typical of how that institution allocated engraving responsibility on colonial issues during the interwar period.