Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

100 Drachmai

İhraççı Banque de Crète (Bank of Crete)
Yıl 1901-1917
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) P#S154
Ön yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz lejandı 100 100 ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΡΗΤΗΣ ΔΡΑΧΜΑΙ ΕΚΑΤΟΝ ΠΛΗΡΩΤΕΑΙ ΕΠΙ Τῌ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙ ΕΝ ΧΑΝΙΟΙΣ Τῌ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1914 Ὁ `Ηγεμονικὸς `Επιτροπος Ὁ Διοικητής Ὁ Ταμίας BRADBURY, WILKINSON & Co. LD. GRAVEURS, LONDRES 100 100
(Translation: 100 100 Bank of Crete One Hundred Drachmai Payable on Presentation In Chania on 26 April 1914 The Sovereign Commissioner The Governor The Treasurer Bradbury, Wilkinson & Co. Ld. Engravers, London 100 100)
Arka yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz lejandı 100 100 BANQUE DE CRÈTE DRACHMES CENT 100 100 BRADBURY, WILKINSON & Co. LD. GRAVEURS, LONDRES
(Translation: 100 100 Bank of Crete One Hundred Drachmas 100 100 Bradbury, Wilkinson & Co. Ld. Engravers, London)
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

The Bank of Crete was not a sovereign central bank but a privileged commercial institution, granted the right of note issue under the terms of the island's autonomous status following the 1897-98 Greco-Ottoman crisis. Crete's peculiar position — nominally still Ottoman, administered by the Great Powers, and governed locally by a High Commissioner — meant its banking arrangements were equally improvised. Bradbury, Wilkinson printed the notes in London to a quality that exceeded what the political situation on the ground probably warranted.

The series ran across nearly two decades because Crete's formal union with Greece in 1913 did not immediately trigger currency unification — circulating notes continued under the old issuing authority until absorption was administratively complete.