Katalog
100 Dollars
| İhraççı | Government of the Straits Settlements |
|---|---|
| Yıl | 1925-1927 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | 100 Dollars |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Central vignette of a tiger in a landscape enclosed within an oval guilloche frame, surmounted by a portrait of King George V in an oval medallion at the upper centre. The denomination "100 Dollars" appears in ornate panels at lower left and right, with Chinese script border text running along the top and sides. The date and three manuscript signatures of the Currency Commissioners appear in the lower centre, with Arabic and Jawi script text along the bottom margin. |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Watermark |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The Straits Settlements — a British Crown Colony comprising Singapore, Penang, and Malacca — issued this series through a Currency Commission rather than a central bank, a structural choice that reflected the colonial administration's distrust of locally managed monetary institutions. The $100 denomination was the highest in the P#13 series, used primarily for interbank settlement and merchant trade rather than retail commerce.
De La Rue's production for this series is notable for its relatively restrained security specification — watermark only, no complex intaglio overprinting — which would become a point of concern during the currency reform discussions of the late 1920s.