Katalog
| İhraççı | Iraq Currency Board |
|---|---|
| Yıl | 1931 |
| Tür | Standard circulation banknote |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | The reverse is printed in blue on white paper with an elaborate guilloche border frame. The large circular vignette at left bears the inscription '100 DINARS' within an intricate lathe-work design. Central text states the note's legal authority and convertibility into sterling, with the issue date 'BAGHDAD, 1st July, 1931.' printed in a cartouche. Two facsimile signatures appear at the bottom centre on behalf of the Iraq Currency Board, with value numerals '100' repeated in each corner. |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Portrait watermark of King Faisal I, visible in the blank circular void at left on the obverse |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The Iraq Currency Board was a British-administered body established under the terms of the 1931 Iraqi Dinar Law, which tied the new dinar to sterling at a fixed one-to-one parity. This note was issued just as Iraq was preparing for formal independence — the British Mandate ended in October 1932, meaning notes from this 1931 series circulated into a country that had technically become sovereign before the series was retired.
Bradbury Wilkinson's New Malden facility was the dominant supplier of colonial and mandate currency for British-administered territories throughout this period. Hilton-Young, one of the signatories here, chaired the 1925 commission that recommended East Africa adopt a gold-standard currency — his name on Iraqi paper is a reminder of how few individuals administered British monetary policy across an enormous geographic spread.