Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!

100 Deutsche Mark

İhraççı Deutsche Bundesbank
Yıl 1989-1993
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Rectangular
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz lejandı DEUTSCHE BUNDESBANK · BANKNOTE · EINHUNDERT DEUTSCHE MARK
Arka yüz açıklaması The reverse is centered on a vignette of a grand piano, set against an intaglio rendering of the Hoch'sche Konservatorium in Frankfurt am Main. A vibrating tuning fork is positioned in the lower right corner as an additional design element referencing the musical theme. The denomination inscription is rendered in bold letterpress against a multicolored guilloche underprint.
Arka yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

The P#41 100 Mark belongs to the BBk IIIa series — the last generation of Deutsche Mark notes before the Bundesbank began planning for euro convergence. Three signature combinations exist across the issue period, with the Tietmeyer/Gaddum pairing being the shortest-lived and consequently the least common in circulated grades. Schlesinger held the presidency across both of the earlier pairings, an unusual continuity that reflects the long transition period between Pöhl's abrupt resignation in 1991 — itself a protest against the terms of German monetary union — and Tietmeyer's formal appointment.

Pöhl's departure over the 1:1 East/West mark conversion rate gives the 02.01.1989-dated notes an ironic footnote: his signature appears on a note whose policy consequences he publicly repudiated.

BUNLARI DA BEĞENEBİLİRSİNİZ