Katalog
Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!
| İhraççı | Imperial Iranian Mint |
|---|---|
| Yıl | 1893 |
| Tür | Standard circulation coin |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Arabic script (Nastaliq) |
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Central device depicts the Imperial Iranian arms: a lion passant to the right, holding an upright sword in its right forepaw, with a radiant sun rising behind its back — the Shir o Khorshid emblem of the Qajar dynasty. Above the lion, a Kiani crown is positioned at the top of the design. The central device is encircled by a wreath of oak and floral branches tied with a ribbon bow at the base. The denomination legend 'ده شاهی' (Dah Shahi, ten shahi) is inscribed on a flat exergual band beneath the lion, with the AH date '۱۳۱۰' flanking the lion on either side within the wreath. |
| Arka yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ek bilgiler |
By 1893, Nāṣer al-Dīn Shāh's reign — already the longest of any Qajar monarch — was entering its final, increasingly strained years. The 10 Shahi occupied a practical middle denomination in a currency system the Shah had been slowly attempting to rationalize since the 1870s, driven partly by pressure from European creditors and partly by the chaos of multiple regional mints striking to inconsistent standards. The Tehran mint's .900 fine silver issues from this period represent a relative degree of centralized control, though provincial circulation meant wear was aggressive and even-strike examples are genuinely uncommon.