کاتالوگ
| صادرکننده | Ottoman Treasury (Hazine-i Celile) |
|---|---|
| سال | 1853-1854 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | Kuruş (1840-1863) |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | بمعة ١٠ وزارت مالية دلت عليية ايران اون غروش مناولا الضرورة معتلدة |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | A circular ink-stamped Ottoman official seal applied to the reverse centre; embossed blind watermark comprising guilloche scrollwork and an oval sunburst pattern visible in the paper. |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Hazine-i Celile notes of 1853–54 were a direct consequence of the Crimean War financing crisis. The Ottoman government, unable to service its debts or fund the war through conventional means, issued treasury notes — kaime — as a forced-circulation paper currency backed by little more than administrative authority. These small-denomination issues were intended to reach everyday transactions, but public distrust of Ottoman paper money ran deep, dating to the kaime inflations of the 1840s.
The embossed seal and watermark were genuine attempts to curb what had become a serious counterfeiting problem with earlier kaime issues. Whether those measures worked is another question — contemporary European diplomatic correspondence noted that forged kaime circulated openly in Constantinople's bazaars throughout the war years.