کاتالوگ
10 000 Manat
| صادرکننده | Azərbaycan Milli Bankı (National Bank of Azerbaijan) |
|---|---|
| سال | 1994 |
| نوع | Standard circulation banknote |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | Central vignette presents a panoramic view of the Shirvanshah's Palace complex in Baku, rendered in blue-violet intaglio against a light underprint with yellow-gold tonal accents. The numeral "10 000" appears in a cartouche at upper left alongside a small blue AMB monogram stamp, with the serial number printed twice in black. The upper border carries the bank title in bold letterpress, while the lower border bears the denomination in Azerbaijani within a dark guilloche band. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | AZƏRBAYCAN MİLLİ BANKI ON MİN MANAT (Translation: National Bank of Azerbaijan, Ten Thousand Manat) |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
Azerbaijan's first national currency series was introduced while the country was still fighting—and losing ground—in the Nagorno-Karabakh war. The manat had replaced the Soviet ruble only in 1992, and runaway inflation almost immediately eroded its value, making high-denomination notes like this one necessary within two years of the currency's introduction.
G&D Leipzig produced the series under difficult procurement conditions for a newly independent state with no established central banking infrastructure. The watermark-only security specification reflects the practical constraints of the commission rather than any oversight.