Katalog
| İhraççı | Sveriges Riksbank |
|---|---|
| Yıl | 1958 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Rectangular |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Central allegorical figure of Svea, rendered in intaglio, standing in classical drapery and holding a sheaf of wheat, with the Swedish three-crown coat of arms shield at her side. A large guilloche rosette vignette with the denomination numeral occupies the left portion of the note, framed by ornamental borders with foliate motifs. The Latin motto HINC ROBUR ET SECURITAS appears within a cartouche at lower right. |
| Arka yüz lejandı | Tio Tusen Kronor HINC ROBUR ET SECURITAS (Translation: Ten Thousand Kronor / Hence Strength and Security) |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The 10,000 Kronor was the highest denomination Sveriges Riksbank ever issued, and P#49 belongs to the 1958 series that served almost exclusively as an interbank settlement instrument. Notes of this value rarely passed through retail commerce — they existed to move large sums between financial institutions with minimal paper handling, a function that became redundant once electronic clearing expanded in the 1970s.
Recall of this series was completed well before the broader 1985–1987 demonetization of older Riksbank issues, and surviving examples in any condition are genuinely uncommon precisely because so few were ever held outside institutional hands.