کاتالوگ
| صادرکننده | Bank of Korea |
|---|---|
| سال | 1968-1982 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | 1 Won |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | 일원 한국은행 (Translation: One Won Bank of Korea) |
| توضیحات پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | THE BANK OF KOREA 1969 1 |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
South Korea's shift to aluminium for this denomination came as the country's rapid industrialization under Park Chung-hee's export-driven economic model made the cost of base-metal coinage increasingly impractical. The won itself had been redenominated in 1962 at a rate of 10 hwan to 1 won, which meant this unit entered circulation already representing negligible purchasing power — a situation that only worsened across the fourteen-year run of this type.
By the early 1980s, a single won could buy virtually nothing, and the denomination was effectively abandoned in daily commerce well before its official discontinuation.