Katalog
Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz
veya e-posta ile kayıt ol
Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!
1 Rial - Fat'h Ali Qajar Isfahan mint
| İhraççı | Iran |
|---|---|
| Yıl | 1810 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Round |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Arabic |
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Central field bearing a multi-line nasta'liq calligraphic inscription denoting the mint name and regnal year, reading 'struck at the seat of sovereignty, Isfahan, 1227' in Persian. The legend is enclosed within a circular border decorated with raised pellets, with the date 1227 AH prominently placed in the lower portion of the field. The overall design follows the standard Qajar provincial mint format, with foliate and beaded ornamental devices filling the interstices of the script. |
| Arka yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ek bilgiler |
Fat'h Ali Shah's minting of rials across multiple provincial mints was as much administrative necessity as monetary policy — the Qajar state lacked any centralized mint infrastructure, relying instead on a network of city mints operating under local governors who farmed the mint rights for profit. Isfahan had been a premier minting center since the Safavid period, and its output under the Qajars carried that institutional inertia forward. Provincial farming arrangements meant quality and weight consistency varied considerably even within a single regnal year, and Isfahan pieces from this period are no exception.