Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!

1 Pitis - Muhammad Bahauddin

İhraççı Palembang, Sultanate of
Yıl 1789
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ağırlık Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Çap Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Kalınlık Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Round with a round hole
Teknik Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yönlendirme Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz yazısı Arabic
Ön yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz açıklaması Plain, featureless reverse with a central round hole, consistent with the cast tin manufacturing technique typical of Palembang pitis coinage. The surface displays no inscriptions or decorative elements, showing only the flat tin field with natural casting texture and patina surrounding the perforation.
Arka yüz yazısı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Kenar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Darphane Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Basma adedi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ek bilgiler

Palembang's tin coinage occupied an awkward position in the late 18th-century Malay monetary world — technically indigenous issues, but shaped entirely by the demands of the Dutch VOC, which controlled the sultanate's pepper trade and had strong opinions about what circulating currency should look like. Muhammad Bahauddin reigned from 1776 to 1803, long enough to see the VOC itself collapse in 1799, though Dutch colonial authority over Palembang continued under a different administrative name.

Tin was the obvious material: South Sumatra had it in abundance, and silver was too valuable to commit to fractional coinage. The pitis denomination served the smallest transactions in the bazaar economy.

BUNLARI DA BEĞENEBİLİRSİNİZ