Katalog
1 Peso Pattern
| İhraççı | Costa Rica |
|---|---|
| Yıl | 1850 |
| Tür | Coin pattern |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Central device displays the national coat of arms of Costa Rica, flanked and supported by a wreath. A circular legend arcs above the shield in the upper field, while the date appears in the lower exergual area. The overall design reflects the early republican heraldic style of Central American coinage. |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Latin |
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ek bilgiler |
Costa Rica's monetary situation in 1850 was genuinely chaotic — the young republic was still operating with a patchwork of colonial-era reales and foreign coins when this pattern was struck. The peso denomination itself was aspirational, reflecting Central American federation-era currency ambitions that had largely collapsed by then with the dissolution of the Federal Republic of Central America in 1839.
White metal patterns of this period were typically struck in small quantities for government approval, and KM#Pn2 never advanced to circulation. The composition itself — likely a tin or pewter alloy — was a practical choice for a proof-of-concept piece rather than a production proposal.